ЯҢАЛЫКЛАР

Безнең дәү әти оныклары белән Мавзолейлы уйнарга ярата: ул ятып тора, оныклар, тавыш-тын чыгармыйча гына, аны сакларга тиеш. Баштагы ике-өч минутта оныклар тавыш-тын чыгармыйча басып торырга мөмкин, әмма аннан соң «Ленин»га тынгылык бетә.

Яхшы тәрбиянең нигезе гаиләдән башлана. Димәк, киләчәккә нигез гаиләдә салына. Ә балалар – гаиләнең нигезе. Шуның өчен дә мин, татар теленә өйрәтүче тәрбияче буларак, әти-әниләр белән кулга-кул тотынып, балаларны искиткеч гүзәл, бай татар телебездә дөрес, матур итеп сөйләшергә өйрәтәм.

«Таныш моңнар» дип аталган әдәби-музыкаль клуб белән танышлыгыбыз ул оешкан көннән башлап инде. Анда йөрүче апа-абыйлар исә – газетабызның тугры дуслары. Пенсия яшендәге гап-гади кешеләр йөри торган клуб 29 нчы китапханә базасында оешкан дисәк тә буладыр. Биредә даими рәвештә галимнәр, композиторларга, гомумән, иҗат кешеләренә багышланган кичәләр оештырылып тора.

Быел җәйне күргән күк тә булмадык, Универсиада белән мәш килеп үтте дә китте. Тәмле нәрсә тиз беткән кебек, рәхәт тә бик тиз уза бит ул. Шуңа, җәйне озынайтырга теләп, көз җиткәндә җылы якка – Абхазиягә китеп бардык. Кара диңгезнең иң чиста, җылы, тыныч урыны булган Пицундада ял иттек. Гагра һәм Сухуми шәһәрләрен, тарихи урыннарын карадык. Табигатенә сокланып йөрдек, сихри тау битләрендә тезелгән авылларын күрдек. Мандарин, гранат, виноград, инжир җимешләре җитешкән вакыт иде. Арзанга гына рәхәтләнеп сыйландык.