Хәзерге авыр заманада укытучы һөнәре иң кирәклесе, шул ук вакытта иң авыры да. Мин үзем укытучы һөнәр түгел, ә бәлки яшәү рәвеше, дип уйлыйм. Чөнки ул көн саен мәктәпкә укучыларга белем бирергә, авыр вакытта дөрес юл табарга, тормышта югалып калмаска өйрәтер өчен бара.
Әти-әниләре эштә чакта балалар көннең күп өлешен бакчада уздыралар. Шуңа күрә балалар учреждениесе алар өчен икенче йортка, ә тәрбиячеләр исә әти һәм әни кебек якын кешеләргә әвереләләр.
Мөселманның дүртенче сыйфаты – башкаларны хөрмәт итү.
Олы Битаман урта мәктәбендә бик күңелле очрашу кичәсе узды. Бу матур традиция дүрт ел дәвам итә инде. Быел да мәктә-бебезне 20, 25, 30, 35, 40 һәм 45 ел элек тәмамлап чыккан укучылар үзләренең укытучылары, сыйныфташлары белән очрашты.